Więcej informacji o Kościele św. Mikołaja z Gdańska

W kościele można również podziwiać zabytkowe konfesjonały i barokowe ławki. Najlepszą porą na zwiedzanie świątyni jest późne popołudnie, kiedy słońce chyli się ku zachodowi i nie jest ani za ciemno, ani za jasno, a kościół jest pusty i cichy. W takim popołudniowym świetle wszelkie sprzęty wydają się bardziej plastyczne, jakby miękkie – aura niewątpliwie kojarzy się z duchem baroku. Jeśli do tego zabrzmiałyby organy, byłoby to doskonałe dopełnienie całości. Czytaj dalej Więcej informacji o Kościele św. Mikołaja z Gdańska

Historia Kościoła

Prawą i lewą stronę prezbiterium zajmują stalle z XVI w. (rozbudowane w XVIII w.) z gotyckimi siedziskami. Na ich zapleckach przedstawiono św. Jacka, Marię i 20 scen z życia Chrystusa. Na lewej ścianie zarysowują się pozostałości po freskach z 1430 r. z męką Jezusa. Jezus Ukrzyżowany na belce tęczowej z 1520 r. to dzieło Mistrza Pawła. Nawę główną zdobi wspaniały świecznik z brązu – dzieło Gerta Benningka z 1617 r. – wiszący pośrodku niczym wielka korona, z figurą Matki Boskiej wewnątrz i z 15 świecami, których liczba odpowiada liczbie tajemnic różańca. Bogato zdobiona XVIII-wieczna ambona z drewna bukowego i dębowego zachowała oryginalną kolorystykę, podobnie jak zielono-złoto-srebrna barokowa obudowa organów z 1755 r. Trzeba przyznać, że kolory sprzętów w kościele św. Mikołaja mają swoją intensywność i głębię. Odświętnie i przejmująco brzmi tu muzyka organowa, której można posłuchać w dni powszednie podczas prób organistów. Czytaj dalej Historia Kościoła

Opis Kościoła św. Mikołaja w Gdańsku

Zaskakujące wnętrze kościoła ma w sobie coś bizantyjskiego: przepych, bogactwo, mnogość ołtarzy i obrazów, zapach drewna, blask złota, czerń i biel, światło i cienie. Jest to jedno z najpiękniejszych wnętrz gdańskich. Niedaleko wejścia, w nawie południowej stoi otoczona ażurowym parawanem chrzcielnica z 1732 r., ufundowana przez Brunattiego, włoskiego malarza i właściciela galerii. Po obydwu stronach chrzcielnicy stoją dwa smutne i zadumane posągi (późnogotyckie figury NMP i św. Jana Ewangelisty dłuta Mistrza Pawła). Całość utrzymana jest w tonacji kremowo-złoto-szarej. Naprzeciw chrzcielnicy (na wysokości drugiego filara) umieszczono w ołtarzu obraz Andrzeja Stecha Wizja św. Róży z Limy z 1671 r. Bardzo ciekawy jest ołtarz z grupą Opłakiwania przy ostatnim filarze nawy południowej: kontrast ciemnego tła i jasnych postaci o wyrazistych twarzach – zwłaszcza Jezusa i Marii – symbolizuje przepaść między życiem a śmiercią. Czytaj dalej Opis Kościoła św. Mikołaja w Gdańsku

Kościół św. Mikołaja w Gdańsku

Kościół św. Mikołaja, stojący przy zachodnim odcinku ulicy Świętojańskiej, wyróżnia się spośród innych gdańskich świątyń tym, że jego wyposażenie przetrwało ostatnią wojnę w prawie nienaruszonym stanie. Gotycka bryła świątyni z charakterystyczną ośmioboczną surową wieżą w narożu jest wtopiona w zabudowę ulicy Świętojańskiej. Kościół z zewnątrz przypomina wielką fortecę, służącą bardziej celom obronnym niż religijnym. Elementami ozdabiającymi elewacje są sterczynowe szczyty korpusu i jasno otynkowane blendy pomiędzy wąskimi i długimi wnękami okien. Niepozorne drzwi wejściowe od ulicy Świętojańskiej nie zapowiadają wielkiej niespodzianki czekającej wewnątrz. Czytaj dalej Kościół św. Mikołaja w Gdańsku

Lochy Zamkowe

Mówiąc o systemie umocnień, nie sposób pominąć tak ważnej jego części, jak podziemne przejścia. Pierwsze lochy połączyły w połowie XIV w. krzyżacki zamek z kościołem Mariackim i bramą Długouliczną. Po I pokoju toruńskim, gdy Krzyżacy przekonali się, że na lojalność poddanych nie mają co liczyć, nasilono podziemne prace, tworząc pod miastem sieć tajnych korytarzy. Czytaj dalej Lochy Zamkowe

Ostańce zamku

Strzegąca miasta krzyżacka warownia składała się z zamku właściwego i obszernego przedzamcza. Był to jedyny oprócz malborskiego zamek, którego jedną z wież zdobiła wielka mozaika Madonny z Dzieciątkiem. Urząd gdańskiego komtura zawsze obsadzano zaufanymi ludźmi, bo należał do najważniejszych w krzyżackim państwie, nie tylko dlatego, że podlegała mu silna załoga i musiał pilnować wciąż niezadowolonych mieszczan. Czytaj dalej Ostańce zamku

Fortyfikacje

Fragmentów dawnych umocnień ocalało jednak tak wiele, że wprawne oko bez trudu dopatrzy się w zabudowie starówki ich ciągłości. Gdańskie mury, dochodzące gdzieniegdzie do 10 m wysokości, zachowały szeroki krenelaż, a w licznych punktach także i ganki straży. Od Złotej Bramy wiedzie na północ, wzdłuż ulic Wełniarskiej, Latarnianej i Podmurze, długi odcinek fortyfikacji przeciętych nowoczesną bryłą Teatru Wybrzeże. Wzmocnienie murów stanowi przysadzista, ośmioboczna baszta Słomiana o murach grubych na 3 m, w której dawniej składowano proch. Czytaj dalej Fortyfikacje

Płock

Stolicę księstwa mazowieckiego ulokowano na stromym nadwiślańskim brzegu. I choć dziś Płock rozrósł się we wszystkich kierunkach, przekraczając rzekę, jego sercem pozostaje pełne uroku stare miasto i Wzgórze Tumskie. Ten tysiącletni gród jest dziś znany z koncernu naftowego, rzecznej stoczni i z zabytków. Ciekawie ulokowany na skarpie ogród zoologiczny, liczne parki, obiekty sportowe i nadwiślańska promenada zadowolą miłośników czynnej rekreacji. Na wodniaków czekają jachty i łodzie, moc wrażeń zapewni przelot nad miastem samolotami aeroklubu. Czytaj dalej Płock