Ulica Mariacka w Gdańsku

Stukot obcasów o bruk wąskiej i ciemnej ulicy Plebania, biegnącej przy północnej ścianie kościoła Mariackiego, rozlega się gromkim echem pomiędzy wielką jak góra ścianą katedry i starymi murami plebanii na tyłach kaplicy Królewskiej. W panującej tu ciszy brzmi to jak odgłos werbla, zapowiadającego teatralny spektakl: „Panie i panowie! Przed Wami najbardziej teatralna gdańska uliczka! Oto Mariacka! Voila!”. Czytaj dalej Ulica Mariacka w Gdańsku

Więcej informacji o Kościele św. Jana z Gdańska

O ile z zewnątrz kościół sprawia wrażenie szacownego zabytku, widok wnętrza wprost szokuje. Odarte z tynków mury z surowej cegły wciąż pokrywa sadza po wielkim pożarze sprzed ćwierć wieku, w ścianach i wyniosłych kolumnach zieją czernią wielkie dziury, wysoko nad głowami pochylają się na patrzących wielkie odpryski muru. Czytaj dalej Więcej informacji o Kościele św. Jana z Gdańska

Kościół św. Jana w Gdańsku

Na północ od ulicy Szerokiej, pomiędzy placem Dominikańskim a Motławą stoi gotycki ceglany kościół św. Jana, będący niegdyś najważniejszą budowlą Nowego Miasta, wzniesionego przez Krzyżaków. Halowa, trójnawowa świątynia z transeptem powstała w połowie XV w., ale samo prezbiterium jest o wiek starsze. Zwyczaj grzebania zwłok pod posadzką na kilku poziomach oraz podmokły teren spowodowały osłabienie murów. Gołym okiem widać odchylenie ściany wschodniej. Czytaj dalej Kościół św. Jana w Gdańsku

Więcej informacji o Kościele św. Mikołaja z Gdańska

W kościele można również podziwiać zabytkowe konfesjonały i barokowe ławki. Najlepszą porą na zwiedzanie świątyni jest późne popołudnie, kiedy słońce chyli się ku zachodowi i nie jest ani za ciemno, ani za jasno, a kościół jest pusty i cichy. W takim popołudniowym świetle wszelkie sprzęty wydają się bardziej plastyczne, jakby miękkie – aura niewątpliwie kojarzy się z duchem baroku. Jeśli do tego zabrzmiałyby organy, byłoby to doskonałe dopełnienie całości. Czytaj dalej Więcej informacji o Kościele św. Mikołaja z Gdańska

Historia Kościoła

Prawą i lewą stronę prezbiterium zajmują stalle z XVI w. (rozbudowane w XVIII w.) z gotyckimi siedziskami. Na ich zapleckach przedstawiono św. Jacka, Marię i 20 scen z życia Chrystusa. Na lewej ścianie zarysowują się pozostałości po freskach z 1430 r. z męką Jezusa. Jezus Ukrzyżowany na belce tęczowej z 1520 r. to dzieło Mistrza Pawła. Nawę główną zdobi wspaniały świecznik z brązu – dzieło Gerta Benningka z 1617 r. – wiszący pośrodku niczym wielka korona, z figurą Matki Boskiej wewnątrz i z 15 świecami, których liczba odpowiada liczbie tajemnic różańca. Bogato zdobiona XVIII-wieczna ambona z drewna bukowego i dębowego zachowała oryginalną kolorystykę, podobnie jak zielono-złoto-srebrna barokowa obudowa organów z 1755 r. Trzeba przyznać, że kolory sprzętów w kościele św. Mikołaja mają swoją intensywność i głębię. Odświętnie i przejmująco brzmi tu muzyka organowa, której można posłuchać w dni powszednie podczas prób organistów. Czytaj dalej Historia Kościoła

Opis Kościoła św. Mikołaja w Gdańsku

Zaskakujące wnętrze kościoła ma w sobie coś bizantyjskiego: przepych, bogactwo, mnogość ołtarzy i obrazów, zapach drewna, blask złota, czerń i biel, światło i cienie. Jest to jedno z najpiękniejszych wnętrz gdańskich. Niedaleko wejścia, w nawie południowej stoi otoczona ażurowym parawanem chrzcielnica z 1732 r., ufundowana przez Brunattiego, włoskiego malarza i właściciela galerii. Po obydwu stronach chrzcielnicy stoją dwa smutne i zadumane posągi (późnogotyckie figury NMP i św. Jana Ewangelisty dłuta Mistrza Pawła). Całość utrzymana jest w tonacji kremowo-złoto-szarej. Naprzeciw chrzcielnicy (na wysokości drugiego filara) umieszczono w ołtarzu obraz Andrzeja Stecha Wizja św. Róży z Limy z 1671 r. Bardzo ciekawy jest ołtarz z grupą Opłakiwania przy ostatnim filarze nawy południowej: kontrast ciemnego tła i jasnych postaci o wyrazistych twarzach – zwłaszcza Jezusa i Marii – symbolizuje przepaść między życiem a śmiercią. Czytaj dalej Opis Kościoła św. Mikołaja w Gdańsku

Kościół św. Mikołaja w Gdańsku

Kościół św. Mikołaja, stojący przy zachodnim odcinku ulicy Świętojańskiej, wyróżnia się spośród innych gdańskich świątyń tym, że jego wyposażenie przetrwało ostatnią wojnę w prawie nienaruszonym stanie. Gotycka bryła świątyni z charakterystyczną ośmioboczną surową wieżą w narożu jest wtopiona w zabudowę ulicy Świętojańskiej. Kościół z zewnątrz przypomina wielką fortecę, służącą bardziej celom obronnym niż religijnym. Elementami ozdabiającymi elewacje są sterczynowe szczyty korpusu i jasno otynkowane blendy pomiędzy wąskimi i długimi wnękami okien. Niepozorne drzwi wejściowe od ulicy Świętojańskiej nie zapowiadają wielkiej niespodzianki czekającej wewnątrz. Czytaj dalej Kościół św. Mikołaja w Gdańsku

Lochy Zamkowe

Mówiąc o systemie umocnień, nie sposób pominąć tak ważnej jego części, jak podziemne przejścia. Pierwsze lochy połączyły w połowie XIV w. krzyżacki zamek z kościołem Mariackim i bramą Długouliczną. Po I pokoju toruńskim, gdy Krzyżacy przekonali się, że na lojalność poddanych nie mają co liczyć, nasilono podziemne prace, tworząc pod miastem sieć tajnych korytarzy. Czytaj dalej Lochy Zamkowe

Ostańce zamku

Strzegąca miasta krzyżacka warownia składała się z zamku właściwego i obszernego przedzamcza. Był to jedyny oprócz malborskiego zamek, którego jedną z wież zdobiła wielka mozaika Madonny z Dzieciątkiem. Urząd gdańskiego komtura zawsze obsadzano zaufanymi ludźmi, bo należał do najważniejszych w krzyżackim państwie, nie tylko dlatego, że podlegała mu silna załoga i musiał pilnować wciąż niezadowolonych mieszczan. Czytaj dalej Ostańce zamku