Kruszwica część 2

Wraz z resztkami murów jest ona jedyną pozostałością po gotyckim zamku, zbudowanym przez Kazimierza Wielkiego w połowie XIV w., nie mogła więc niestety stanowić miejsca akcji legendy o Popielu. W Kazimierzowskiej twierdzy rezydowali starostowie, zniszczyli ją Szwedzi w 1657 r., a pod koniec XVIII w. ruinę ostatecznie rozebrano; ostała się tylko wieża. Pozyskany wówczas budulec władze pruskie użyły do budowy gmachów administracyjnych w Inowrocławiu. Wieża zbudowana jest w formie ośmiokąta, ma 32 m wysokości, a jej kamienno-ceglane mury są grube na 4,5 m. Największą atrakcją jest możliwość wejścia na szczyt, skąd rozciąga się niezapomniany widok na Gopło i okolicę.

Z rynku prowadzi tu ul. Zamkowa. Duży parking pod wieżą zdolny jest pomieścić sporo samochodów (2 zł), ale po deszczu jego część zmienia się w wielką kałużę. Wokół znajduje się sporo punktów gastronomicznych. Jest też punkt informacyjny PTTK (8.00 – 15.00). Wieża czynna jest w godzinach 9.00 – 17.00. Wieża stoi u nasady Półwyspu Rzępowskiego, na którego cyplu znajdują się pozostałości po dawnym grodzisku.

noclegi Krościenko Nad Dunajcem

Półwysep jest częścią parku, można więc pospacerować po alejkach. Kolegiata św. Piotra i Pawła pochodzi prawdopodobnie z lat 1120 – 40 i pierwotnie była kościołem katedralnym. Mimo licznych ingerencji w architekturę, pozostaje jedną z najlepiej zachowanych romańskich budowli w kraju. Wzniesiono ją z brzezińskiego piaskowca i granitu w formie trójnawowej bazyliki, a ceglana wieża dobudowana została w XVI w. W połowie XIX w. przeprowadzono niefortunną przebudowę, a naprawy jej skutków, tzw. „reromanizacji”, dokonano w latach 1955 – 60. Z tego okresu pochodzi drewniany strop kasetonowy, zbliżony do pierwotnego. Od zewnątrz warto rzucić okiem na pięć absyd wieńczących prezbiterium, transept i kaplice. Na ścianie południowej znajdują się trzy romańskie portale. Pełne surowego klimatu wnętrze mieści między innymi dwie chrzcielnice – piaskowcową i granitową (XI/XII w.), romańskie mensy ołtarzowe i gotyckie stalle (XV w.). Spora część wyposażenia jest znacznie młodsza i pochodzi z XVII w.