Stare Drawsko

Stare Drawsko, które błyskawicznie przekształca się ze wsi rybackiej w miejscowość typowo letniskową, leży u zbiegu wód jez. Drawsko i Srebrnego.

W VII w. na niewielkiej wyspie zwanej Drahim powstało obronne grodzisko. W 1345 r. na wyspie, połączonej już z lądem stałym dwiema groblami, joannici wznieśli strażnicę z kamienia i cegły. Prócz obronnych pełniła też tajne funkcje – w zamkowej mennicy fałszowano monety ościennych państw. Gdy w 1366 r. Kazimierz Wielki wykupił od joannitów zamek, to właśnie Drahim, a nie kilkakrotnie większy noclegi Czaplinek, został siedzibą starosty. Warownia, rozbudowana w 1407 r. przez Jagiełłę, wiele razy stawiała czoła wrogom – krzyżakom, Prusakom, Szwedom i Rosjanom. Po zniszczeniach, dokonanych przez tych ostatnich w 1763 r., zamek popadł w ruinę.

Na płaskim pagórku przylegającym do szosy od północy szczerbią się ruiny zamku. Imponujący kwadrat grubych na 2 m murów obronnych przebijają wąskie otwory strzelnicze oraz dwa niewielkie wejścia – główne od strony jez. Drawsko Pomorskie noclegi i tajna furta wychodząca na Srebrne. Wysokość murów dochodzi do 12 m. Jedną trzecią wewnętrznego dziedzińca, straszliwie zarośniętego chaszczami, odcina szeroki na 60 cm mur mieszkalnego palatium, w jego obrębie dostrzec można zarys owalnego lochu, skrywającego ongiś mennicę. Ruiny należą do zabytków prawnie chronionych, więc nie należy się po nich wspinać, aby nie postrącać ukruszonych cegieł.